Absolwent Wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej Akademii Filmowej w Pradze (FAMU). Z pochodzenia Słowak, od roku 1972 mieszka i pracuje w Polsce. W dorobku reżyserskim ma opery, spektakle telewizyjne i widowiska muzyczne.
Telewizyjne realizacje Laco Adamika to kilkadziesiąt spektakli Teatru Telewizji, m.in. „Elżbieta, królowa Anglii” F. Brucknera, „Król Edyp” Sofoklesa, „Peleas i Melisanda” M. Maeterlincka, „Borys Godunow” A. Puszkina, „Don Carlos” F. Schillera, „Żegnaj laleczko” R. Chandlera, „Przybysz z Narbony” J. Stryjkowskiego, „Matka Courage” B. Brechta, „Woyzeck” G. Bücknera i „Lord Jim” J. Conrada.
Laco Adamik jest również reżyserem widowisk muzycznych („Prolog z demonami”, „Misterium ognia”, „Życie to jest teatr”, „Wołanie Eurydyki”, „W polskim dworze” i in.), filmów („Wsteczny bieg”, „Cham”, „Mężczyzna niepotrzebny”, serial TV „Criman”) oraz koncertów i festiwali („Artyści dla Rzeczypospolitej”, Koncert Olimpijski, Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Sopocie).
Reżyseruje przedstawienia teatralne i opery, m.in. w Operze Krakowskiej („Straszny dwór” S. Moniuszki, „Pastorałka” L. Schillera, „Baron cygański” J. II Straussa, „Diabły z Loudun” K. Pendereckiego, „Carmen” G. Bizeta), w Operze Nova w Bydgoszczy („Hrabina Marica” E. Kalmana, „Tosca” G. Pucciniego, „Manru” I. J. Paderewskiego), Operze Wrocławskiej („Halka” oraz „Straszny dwór” S. Moniuszki, „Chopin” G. Orefice), Teatrze Wielkim w Łodzi („Carmen” G. Bizeta), „Cyganeria” G. Pucciniego), Operze Śląskiej w Bytomiu („Tannhaüser” R. Wagnera, „Aida” G. Verdiego, „Nabucco” G. Verdiego, „Manru” I. J. Paderewskiego), Teatrze im. A. Mickiewicza w Częstochowie („Kram z piosenkami” L. Schillera), Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego („Kto się boi Virginii Woolf?” E. Albee, „Ubu, słowem Polacy” A. Jarry’ego), Narodowym Starym Teatrze w Krakowie („Don Carlos” F. Schillera), oraz na scenach Warszawy: w Teatrze Powszechnym („Fedra” J. Racine’a), Teatrze Syrena („Opera za trzy grosze” B. Brechta, „Kram z piosenkami” L. Schillera) czy w
Teatrze Ateneum („Polowanie na karaluchy” A. Głowackiego).
W Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie wyreżyserował m.in. program składany „W polskim dworze” oraz wieczór operowy „Dwa słowa”.
Laco Adamik jest laureatem Nagrody Ministra Kultury i Sztuki za spektakl TV „Przybysz z Narbony” (1989). Za całokształt pracy artystycznej otrzymał Nagrodę Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej (1993). Za reżyserię spektaklu „Król Edyp” otrzymał główną nagrodę na konkursie towarzyszącym Festiwalowi Pri Italia (1994). Kapituła Nagrody Artystycznej ZŁOTA MASKA uhonorowała Laco Adamika trzykrotnie:
– w roku 2002, za realizację opery „Tannhaüser” R. Wagnera w Operze Śląskiej w Bytomiu,
– w tym samym roku Jury przyznało ZŁOTĄ MASKĘ dla najlepszego przedstawienia 2002: „Dyzma – musical” W. Korcza i W. Młynarskiego w Teatrze Rozrywki w Chorzowie,
– w roku 2004: ZŁOTĄ MASKĄ i tytułem „przedstawienia roku 2003” uhonorowano jego „Aidę” G. Verdiego w Operze Śląskiej w Bytomiu.
Laco Adamik jest również laureatem prestiżowej Nagrody im. Aleksandra Bardiniego, przyznanej na XXVI Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (2005) oraz Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury, przyznanej w Sosnowcu (2009) za najlepszą reżyserię i najlepszy spektakl – „Diabły w Loudun” K. Pendereckiego (Opera Krakowska).
W Teatrze Rozrywki – poza spektaklem „Dyzma – musical” – wyreżyserował musical „West Side Story” L. Bernsteina (2006).
